vandijkjes.punt.nl
Weekje gewerkt

Nou tijd voor een up date-je zeg maar. Na een volle week gewerkt.

Tja wat zullen we zeggen. Het restaurant and "the business" ja dat is me.. fastfood keuken, drive, mijn ding. Maar die mensen he.. Ik wist niet dat ze ze zo dom maakte. Laat staan dat dergelijke mensen bij een fastfood keten werken. Veel mensen denken altijd nogal minnetjes over fast food. Hoe vaak ik in het verleden niet gehoort heb : Oh je werkt bij McDonald's? en dan het gezicht erbij. Mensen denken dat je daar alleen maar burgers kan flippen waar je verder geen werkende hersencellen voor nodig hebt.

Maar zo'n restaurant leiden daar komt toch effe meer bij kijken. Apparatuur die je moet kennen, kunnen bedienen en liefst ook nog repareren. Ramazan ik mis je...! Foodsafety. De regels van foodsafaty zijn niet misselijk al zijn ze hier wel een stuk minder als in NL. Product kenneis en die burers in elkaar zetten met alle regels en procedures handhaven. Cijfers bij houden, je foodcost, je labor, je inventory enz. En het moeilijkste van allemaal. De mensen leiden. Die doen namelijk nog wel eens niet wat je wil. Heel vervelend soms. Met name doen ze niet wat je wilt als je er niet bent. Das ook zo handig..

Nou in het restaurant waar ik nu werk, werken best aardige mensen. Ok sommige zouden het bij mij niet lang overleven. Zo werkte er van de week een mevrouw. Ik schat een kleine 40. Ze stond aan de grill. Ik stond aan de dresstafel, burgers in elkaar te bouwen. Zij hoefde alleen maar rauwe burgen op de grill te leggen en ze letterlijk te flippen. Tijd genoeg. Achter ons is het  friet station waar ook fish en chicken en nuggets gebakken worden. Met grote regelmaat peipt er daar wat. of dat de friet weg moet, of juist klaar is of de nuggets. Het houd niet op. ik ben redelijk druk met name omdat ik al die burgers nog enit echt in mijn geheugen heb. Nou moet je niet denken dat ze zich ook maar 1 keer omdraait om een piepje uit te zetten of een mandje friet in het vet te laten zakken. Nee ze kijkt gewoon langs mij heen alsof ze geen piepje hoort. Zelfs niet als er 4 tegelijk piepen.

Dat gaat zo een poosje door en het ergerd mij mateloos, want ik heb er geen tijd voor. Op een gegeven moment ben ik het zat. Ik mag dan in training zijn maar kom op zeg... Er piepen 3 dingen en ze kijkt mij aan zo van leuk hier he.. Uh do you have a hearing problem or so..? ze kijkt me aan zo van waar heb je het over... en haar aandacht gaat weer terug naar haar burgers.. Het dringt niet eens tot haar door... Dat zou een eerste JTB-je zijn...of wel Jas-Tas-Bali...

Maar je hoeft geen crewlid te zijn om ze niet allemaal op een rijtje te hebben. Wat te denken van meneer de store manager.. Er moest getelt worden. Nou hij ging mij dat uit leggen. Hij loopt met het blok in de hand en we lopen naar de vriezer. Hij wil mij uit gaan leggen hoe je tellen moet..Maar voor hij zijn verhaal af heb, roep ik al de aantallen van wat hij met noteren. Ik vraag hem nog even of het per zak of per pound moet.. Verbaasd kijkt hij me aan..

Nou we tellen ook de bacon.. Per doos en per pak... Huiver.... er zitten 16 lagen in een pak met 10 bacon strips. De bacon die klaar staat om gebakken te worden daar worden de strips door de helft geknipt. Ik tel, zoveel dozen, zoveel pakken en zoveel lagen met bacon die klaar staat om gebakken te worden maar die al in de helft geknipt is. Die klaar gezette bacon legt men met 1 laag op een bakplaat. Dus 10 slices op een plaat. Ik tel de klaar gezette bacon dus als 6 trees met 10 strips. Dus 60 in mijn wereld.  Uh oh nee, dat zijn 6 trees met 20..Hu..? hoe bedoel je 6x20. Het blijven 60 strips als knip je ze in 25 stukjes hoor. maar hij blijft vol houden dat we die dubbel tellen. Ik denk nog, ach misschien zit dat in hun computer systeem zo verwerkt, maar nee..nergens vraagt men in de computer naar halve strips..

Nou we discusieren 10 minuten dat 60 strips echt 60 strips blijven, maar volgens hem is dat niet zo... Serieus he...En ik maar denken dat ie maar een beetje dom was...

Allemaal kommer en kwel, nee hoor. ik vind het wel wat. kan niet wachten tot mijn training er op zit..

Gister sta ik in de keuken en ik met mijn grote waffel, ik kan het niet laten of mensen te vertellen wat ze moeten doen. Al helemaal niet als ze zich lijken te vervelen. Ik sta dus orders uit te delen en praat tegen klanten. Ik had geen idee dat de super visor inmiddels door de achterdeur binnen was gekomen. Buiten mijn ach staat hij dus gewoon te luisteren.

Even later zie ik hem.. Hij vraagt hoe het gaat. na 10 minuten vraagt hij of we even een kopje coffee kunnen gaan drinken. Blijkbaar was ie erg onder de indruk. I love how loud you are and you are a born leader..I love it...Your just out their like you never did anything else..

Nou das best lekker om te horen al zeg ik het zelf. ik loop inmiddels na een week ook al een week voor in training, maar ik zou me moeten schamen als dat niet zo was. Die training is volgens mij gebaseerd op dummies voor een groot deel in elk geval. Plus fastfood is fastfood, sommige dingen zijn overal hetzelfde. Het is in elk geval een prettig gesprek en ik kan ook mijn "issues" wel bij hem kwijt. Hij erkent ze ook wel degelijk en vertelt dat dit een groot probleem is in veel stores. Ik heb het dan over de houdbaarheid van bv friet en nuggets.

Verder hebben we wat geklust dit weekend. Nou ja dat wil zeggen Jan heeft geklust. Ik heb een stuk extra aanrecht gekregen, een hele zooi stopcontacten heeft ie omgebouwd.

Zaterdag kwam ik thuis. Aleysha heeft altijd iets met vissen. Ons laatste aquarium (klein) was in oneonta en inmiddels verdwenen. Nou daar kwam verandering in. Ik kom binnen zaterdag om 5 uur na mijn werk en er staat een groot aquarium in de kamer.. dat had Jan nog thuis en hiernheen gehaald en gevuld met alles en vissen. Ook zodat moest er nog weer van alles vooor gehaald worden.. Aleysha blij...Ik wat minder maar ja het stond er dus wat doe je er aan. Jan met een gezicht erbij van..tja ze wilde het graag...je kan ze ook geen dag alleen laten die 2...

Reacties

Peter op 06-03-2013 05:27

Leuke avonturen zo te lezen!

alice op 06-03-2013 10:36

Ik sluit me bij Peter aan.

dixiechick op 06-03-2013 20:18

Ik lees altijd trouw, maar laat heel af en toe wat achter, en kon het niet nalaten na je fast food verhaal. Tijdens mijn studie heb ik altijd bij de mac gewerkt, en vond het ontzettend leuk. Mensen kijken altijd raar, maar ik heb ook wel andere baantjes gehad, en geeneen was zo ingewikkeld als dat werken bij de mac hoor. Jeetje. En ondanks dat ik er al twaalf jaar weg ben, merk ik toch dat ik als hier (Georgia) nu bij de lokale mac sta, en het helemaal mis zie gaan (eerst de frietjes op je dienblad, dan zien dat de burger die je wil op is, en die dan bijbestellen, maar dan wel die frietjes alvast in een zakje stoppen, en dan je frisdrank maken), moet ik me echt inhouden om niks te zeggen. Ik heb (ik schaam me diep) ze dus al minstens een keer gecorrigeerd ("I know that they taught you a different order, because if you keep this up, my fries will be ice cold by the time I leave the store"), en als ik hier ooit een ontslagen wordt, dan weet ik zeker dat ik me zo weer bij de mac thuis zou voelen.

Waar ik wel heel nieuwsgierig naar ben (ondanks dat het none of my business is), kan/mag dit allemaal met je visum, nu je het motel verkocht hebt?

Petra van Dijk op 07-03-2013 16:04

Dixie, ik ken het gevoel. Als ik bij de mac aan de counter sta en ik zie het lampje van de shake machine knipperen dan moet ik mij in houden om niet te roepen " shake low".

Wat je laatste vraag betreft, daar kan en wil ik helaas (op internet)neit op ingaan. Ik ben safe for now en aan een definitieve oplosssing wordt gewerkt. Das alles wat ik er over kan zeggen..

Peter op 19-03-2013 18:50

Nog nieuws te melden?

Commentaar
Jouw naam/bijnaam
Website url
E-mail
Je Punt profiel
Hou mij op de hoogte
Ik wil op de hoogte gehouden worden
Dit is een verplicht veld
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl