vandijkjes.punt.nl
Laatste artikelen

Het is een week van geren en gevlieg. Ten eerste staat er een verhuizing op de planning, maar mijn verwarmings problemen gooien roet in het eten. Ik wilde afgelopen weekend mijn meubels verhuizen. En niet aan te laten komen op het laatste weekend. Je zal dan maar net een grote sneeuwstorm krijgen. Die er inderdaad morgen komt by the way.

Over het weekend is er nog gewerkt aan de verwarming om er voor te zorgen dat de pijpen niet weer bevriezen. Dus ondanks dat ik mijn U hual truck gecancellend had en er voor zondag uiteraard nergens 1 te krijgen was, heb ik toch mijn meubels verhuisd. Met grote dank aan vrienden hier Ray en Sandy die mij een grote truck leende.

Zondag stonden alle meubels dus in NH. En wij sliepen op een matras hier in een vrij leeg huis. Nou ja leeg..Ok de meubels zijn weg en we hadden al een million dozen ingepakt, maar waar de zooi dan toch nog vandaan komt. En wat voor verrassingen er wel niet onder kasten vandaan komen....Mocht je ooit een slipper of een schoen kwijt zijn dat is DAT de plaatst om te zoeken..

Er moest ook kabel komen in het nieuwe huis. Voor Tv en internet. De time warner kabel boer. Here me tijd wat werken daar een mutsen. Je moet tegen woordig betalen voor installatie, maar er ligt al een kabel en die in een box draaien dat kan ik zelf ook wel. Dat is een snelle 90 dollar verdiend. MAAR.. je snapt hem al zo simpel is het niet. Volgens de meneer aan de telefoon kon ik de boxen in oneonta ophalen. ik moest daar toch heen om rekeningen te betalen en ik zou heel de week in Oneonta zijn. No problem...waarom geloof ik dat toch telkens weer...? Ik kom in het kantoor in Oneonta en ja hoor uiteraared is er een reservering voor mijn boxen , maaarrre uh mevrouw, die werken niet in NH...You got to be kidding me. Nee die boxen moeten echt in Utica opgehaald worden. de reden was eeen heel technische verhaal waar ik geen snars van snapte en ik ben er van overtuigd dat de mevrouw die het opratelde er net zo min iets van snapte..

Dus woendag morgen bel ik TWC al vroeg, want ik kon op internet hun office niet vinden, alleen de office adressen waar je alleen betalen kon.

Je moet weer door zo'n menu heen, je kent het wel en dan krijg je een mevrouw aan de telefoon die mijn hele account nog even moet doornemen en intussen probeert mij een huis telefoon en een veel duurdere internet connectie aan te smeren. Als dit allemaal niet lukt gaat ze eindelijk dat adres zoeken. Maar tijdens het wachten daarop vernreekt de verbinding. Tuurlijk...My luck.

Dus weer bellen weer menu, weer meneer die denkt mij vanalles te verkopen. Daar was ik overigens snel klaar mee en ik kreeg het juist adres. In de auto en halen die krengen.

De eerste meneer aan de telefoon had mij verzekerd dat monteur toch langs moest komen om een beveiliging er af te halen. hier hoefde ik dan weer niet voor te betalen. Mazzel kont he..? Hij verzekerd mij dat dit dinsdag gedurende de dag gebeurd.

Als ik dus woensdag met de boxen thuis kom neem ik aan dat dit ook gebeurd is. Ik sluit de boxen aan en ik probeer internet te krijgen. Ik volg precies de instructies ondanks dat die soms abrakadabra waren. Dan kom ik bij een punt waar ik mijn paswoord moet invullen. Dat is een code die in de instructies staat en de laatste 6 cijfers van de box. Nou de sticker op de box met cijfers en lettters die zo klein zijn dat je er alle kanten mee op kon. Ik bedoel ik heb toch hele duren goeie lenzen maar zelfs dat maakte het niet makkelijker. Is het een 0 of een o, is het een D of een C. Niet te zien. ik probeer elke mogelijkheid en geeft het op.

Bellen met de tech support. Menu...nog een menu en nog 1 en heeft U een probleem met tv, of met internet of met weet ik veel wat, dan een persoon. Ik leg het probleem uit en oh U heeft nu de sales afdeling maar ik verbind U door. Uh ik draaide toch echt het tech support nummer...En het menu vroeg mij ook alleen maar welke soort problemen je kon hebben want elk probleem schijnt een andere afdeling te zijn denk ik.

7 minuten later krijg ik nummer 2 aan de telefoon. Weer mijn verhaal. Oh uh ja het gaat over wireless internet, ja dan moet ik U door verbinden..%^$^*^&^%$%^##$#$.. Nummer 3 al na 5 minuten.. Ik vraag eerst maar eens of deze verstand heeft van wireless internet en dat blijkt zo te zijn.. Nou ja dat denkt hij..geweldig..

Ik leg het probleem weer uit.. Nou "no problem" daar kan hij mij mee helpen..Mijn haren gaan bij de " no problem" al omhoog staan..Hij vogelt wat in mijn account en vraagt het hemd van mijn lijf maar dan heeft ie de oplossing. De box moet eerst nog geactiveerd worden...Waarom vertelt men je dat niet en dat staat ook niet in de instructies. Nee maar dat kan hij per telefoon doen.. Het zou 2 minuten duren...Juist 11 minuten later komt hij weer aan de phone. Nou het is gedaan maar er is een ander probleem.

Echt waar..???? ja de beveiliging buiten bij de paal is niet verwijderd. Daar had ik ook een afspraak voor moeten maken.. Wel snot**(&*^&%$##$#$%$. Ik heb gebelt om mijn account op te zetten en die knakker ging dat dinsdag regelen en nu vertelt hij MIJ dat ik dat had moeten regelen...ben je nou van de pot gevallen of wat is dat..?

Nou hij kan een monteur sturen vrijdag...Ja haha dacht het niet. Wat dacht je van vandaag. Nou nee. vrijdag was Echt het eerste wat hij kon. Er was absoluut geen andere mogelijkheid..Ik vraag een supervisor. 9 minuten later komt hij terug en nu kan hij het voor donderdag doen. Ik ben link uiteraard. Pis link inmiddels. Ja mevrouw ik kan het donderdag doen of wilt U dat ik de account cancel. Nou eigenlijk zou ik niks liever doen maar dan duurt het zeker nog een week voor ik internet en tv heb...Dus nou het moet dan maar. En als ik vanavond thuis kom en het is niet gebuerd dan gaat er iemand een hele slechte dag krijgen..Als ik me verveel any time soon dan moet ik eens een brief schrijven want de communicatie en klantvriendelijkheid laten zeeer te wensen over.

Intussen moet ik dus elke dag naar motel. Dinsdag ghad ik een afspraak met de kopers. ze wilde even over wat dingen gaan als TWC, vuilnis, etc etc.

Ze komen netjes op tijd. Ik laat ze binnnen in een leeg huis. Hij loopt ook zonder wat te vragen zo naar boven..Uh hallo.. best onbeschoft weet je..Hij maakt een opmerking over dat de wasmachine en droger weg zijn. Ja die staan niet op de inventory lijst dus...

Hij ziet ook een asbak staan. Cigaretten peuken van Cal en mij er in. Oh je rookt in dit huis...en het gezicht erbij...HU..? WTF...Hallo het is nog altijd MIJN huis en daar rook ik zoveel ik wil...

Woensdag krijg ik en @mail. Volgens hem staan de wasmachine en droger wel op de inventory lijst. Maar hij heeft ook al een oplossing. Hij kan een nieuwe set kopen voor $1000 dus als ik hem dan die $1000 reimburse dan is hij blij...HU???? ben je gek of zo..? Steekje los aan die man, ik zweer het je..

Die wasmachine is ouder dan ik ben. En die droger is ook weinig waard. Die ging namelijk stuk toen het al te koop stond en ik heb er een tweede hansje ingezet die bijna net zo oud is als ik.

Ik bel mijn advocaat maar even op. Hier moeten je bij elke verkoop namelijk een advocaat hebben. Hij gaat het checken maar inderdaad. Ik ben niet dement aan het worden. Ze staan er niet op..Die vent dacht echt dat ie daar even 1000 voor kon scoren...Mijn advocaat lacht er om en zal hun advocaat even inlichten.. Geweldig land he..

 

Reacties (9)

<p>Je zal maar een reputatie hebben. Kan heel vervelend zijn.&nbsp;</p>
<p>De mijne is volgens mij "pech hebben". Bij mij kan nooit iets soepel gaan zoals je wilt dat het gaat. Hoe hard je ook probeert, er moet gewoon altijd iets mis gaan.&nbsp;</p>

Het plan zat goed in elkaar voor dit weekend. Zaterdag de meubels verhuizen. Het eerste kleine spul is al in NH. De laatste dagen dus ook alle "noodzakelijke" dingen meegenomen. Er is nu bijna geen lepel meer in huis hier. Nou een paar nog maar elk keuken kastje is leeg.
Alles verder gepland. Een Uhaul vrachtwagentje gehuurd. Wat kan er nog mis gaan.

Vandaag zou de verwarmings monteur komen. Er ging nog even door mijn hoofd van: stel je nou voor dat niet op komt dagen of hem niet maken kan. Maar de gedachten verdrong ik gelijk weer. Nee die verwarmingsketel is nog niet zo oud dus het zal wel een simpel iets zijn. Hier bij het mote krijgen ze die ketel toch ook altijd weer aan de praat?

Om 8 uur bel ik de monteur dat ik er ben zoals afgesproken. Hij belooft er zo snel mogelijk te zijn. Om 10 uur komt hij dan (eindelijk).Het is namelijk behoorlijk koud in huis. het vriest dat het kraakt buiten.

Hij gaat vol enthousiasme aan het werk. Maar aan die blijheid komt snel een einde. Een water toevoeg ding is stuk. Hij belt elke optie die hij kan bedenken, maar niemand heeft dit onderdeel op voorraad. De reden is dat het een duur onderdeel is en dat mijn ketel (uiteraard) weer een bijzonder model is. Het zal ook eens meezitten.

Het onderdeel kan pas dinsdag op zijn vroegst binnen zijn. Werkelijk. Dus geen verwarming tot dinsdag..? Hij is geweldig, daar gaan mijn verhuis plannen.

De monteur gaat weer weg en beloofd in de middag terug te komen voor een 3 tal andere onderdelen die vervangen moeten worden. Ja als ik iets stuk krijg dan doe ik dat goed..

Ik cancel dus de U haul en ik ga maar een poosje bij de Barnes & Nobels zitten. Dat is een grote boeken winkel waar ook een starbucks in. Warm, boeken om te lezen en kranten en coffee.
Nog gen half uur later belt het verwarmings bedrijf. Een andere monteur wil even komen kijken en staat al bij het huis. Het blijkt de baas van nummer 1 te zijn. Of hij heeft weinig vertrouwen in moneur 1 of hij heeft bijzondere gave. Maar helaas komt ook hij tot dezelfde conclusie.

Daarna ga ik maar even naar de mac. Ook daar warm en coffee en lunch. Om 1 uur ben ik weer terug bij het huis en 10 minuten later komt monteur 1 er ook aan. Hij vervangt de andere kapotte onderdelen en krijgt het kreng zowaar aan het branden. Maar dat water onderdeel is zo lek dat er geen eer aan te behalen valt. Er moet iedere haveklap water bijgevuld worden en zelfs de stoppen vliegen er uit.

Nou dat was dus mijn mooie planning.

Morgen gaan ze weer verder prutsen aan het ding want het huis tot dinsdag zonder verwarming is geen optie omdat het namelijk s'nachts 17 graden vriest. Willen we dus niet nog meer gesprongen water leidingen krijgen..Ik heb voor de zeker heid maar gezorgd dat er niks op de grond staat wat geen water kan hebbe.

Mochte ze het kreng toch nog aan de praat krijgen morgen dat verhuis ik de meubels misschien zondag wel. Aleysha moet namelijk naar school en daar slapen zou een stuk makkeljker zijn. Zeker met de sneeuw iedere keer.
We zien wel. Ik ben effe uitgeplant. Misschien moet ik maar wat minder plannen.. Ik heb in elk geval mijn reputaie eer aan gedaan.





Reacties (6)

Gut Ik had nooit gedacht dat ik zo'n haat liefde verhouding met water zou krijgen.

Water je kan niet zonder en als je zonder zit (zoals wij de afgelopen dagen) dan weet je pas wat je mist. Je kan niet douchen, je kan je toilet niet doortrekken. Je kan je handen niet wassen, je kan geen coffee zetten en je moet naar de Walmart om gallons water te halen want zonder coffee ...ja lastig en je handen wassen is toch ook wel fijn. En je tanden peotsen zonder water is ook zo wat..

Maar als je te veel water hebt dan is het ook weer een probleem. Dat hebben we aan de lijve ondervonden vorig jaar. Maar het kan ook in iets minder erge mate heel vervelend zijn om te veel water te hebben met name op plaatsten waar je dat NIET wilt.

In motel had ik weer water gister en in huis alleen boven en alleen koud. dat douched ook zo lekker. Maar gelukkig hebben we dan een motel en kon ik daar douchen.

Nou mijn dag vol water. Lees en huiver.

Vanmorgen om half 7 (!) gingen we onderweg naar NH. Aleysha moest om 10 voor 8 op school zijn. Op tijd vertrokken want het regende en met de koude bevroren wegen was het gisteravond een regel rechte ijsbaan. Vanmorgen viel het reuze mee. Must be my lucky day dacht ik nog.

Bij school aangekomen was het er wel erg stil. Ik had in de auto nog aan aleysha gevraagt of ze gechecked had of de school geen delay had want hier in de buuurt hadden ze allemaal 2 uur delay.

Je begrijpt het al. De school had een uur delay. Had ik toch mooi een uur langer in mijn warme bedje kunnen liggen. We gingen dus naar het huis.

Ik open de voordeur..Ik hoor water stromen. Niet zoals uit de kraan maar zo ongeveer een tegemoed komende oceaan. ik ren richting het geluid en open de keuken deur. Een vloedgolf van water komt mij tegemoed. ja hoor hij is fijn!!

Ik sop door de 5 cm water richting de gootsteen en duik onder in de kastjes om te kijken waar het vandaan komt.Het water spuit me recht in het gezicht.. Ik sluit de leidingen af en de water golf stopt.

Inmiddels was de buurvrouw ook naar mijn deur gekomen. In een complete staat van paniek. Er stroomde water in de kelder en er was een pijp in haar badkamer gebroken en het water spoot er uit. Ze had de landlord gebelt..Nee daar hebben we wat aan. Die woont in NYC...(!)..En de landlord had een loodgieter gebelt en die zou vandaag komen. En toen had ze hem weer gebelt dat die loodgieter NU moest komen want hij snapte het niet. Het water stroomde overal...

Ze had dit alles ontdekt om half 7. het was inmiddels 8 uur...De kelder is een gezamelijke kelder die onder beide huizen loopt. Het is een 2 onder 1 kap zeg maar. Uh waarom heb je de hoofdkraan niet dicht gedraait dan..????? Hu..? yeh uh yeh uhhhuhu I don;t know...Where is that ... OMG..ja ik weet ook niet uit mijn hoofd waar dat is maar ik ga de kelder in en volg de water leiding en voila...In 2 minuten heb ik de hendel gevonden en draai hem dicht...

Ze heb dus gewoon anderhalf uur het water laten spuiten overal..En het enigste wat ze kon bedenken was de landlord bellen die 4,5 uur weg is...

Inmiddels had ik dus een paar cm water in mijn schoenen staan. De loodgieter staat een half uur later op de stoep om het water af te sluiten. haha ja dat was dus al gebeurd. Hij zegt dat ze ergens bezig zijn en ze komen in een uur terug.

Ik ga dus dweilen, moppen etc.

Als Aleysha uit school komt is er van de loodgieter nog geen spoor. Om 4 uur belt hij dat hij het niet ging redden vandaag....KILLL..

Inmiddels was ik dus koud tot op het bot. Mijn buik deed pijn en ik voelde mijn rug ook goed. Je kan nergens zitten behalve op de vloer want ik heb er nog geen meubels staan.

We gaan dus naar huis nadat de loodgieter heeft beloofd dat ie er morgen om 8 uur is..Nou ik zal er zijn..

Thuis gekomen kom ik mijn keuken binnen. Wel allemachtig. Dit verzin je toch niet. Ik hoor water..ja de douche doet het weer en water in de keuken ook EN HOE...

Ook hier gebroken leidingen en ook hier pruit het water overal.. Hup weer de kelder in, weer door het water soppend en ook hier het water eraf. Cal even geinformeerd.. Die was utieraard erg blij. Hij was meerdere keren in huis geweest en had gezien dat het water beneden weer begon te lopen. Maar de lekkage had ie nog neit gezien.

Cal kon dus zijn favoriete hobby gaan uitoefenen. Plumming......Scheldend op onze voormalige Russische loodgieter uiteraard want de kapotte ledingen zaten uiteraard weer op een onmogelijke plaats. Vloer van keuken kastje had ik er al uit gehaald om te zien waar het vandaan kwam.

Cal stuurt mij naar de Home depot voor wat dingen. En hij ligt op zijn buik in mijn keuken kastje. Dan hoor je hem tenminste niet zo hard schelden..

Inmiddels kwam ik er ook achter dat de warm water heater er ook weer mee gestopt was. Kut ding!!

Cal is zoooo blij....

Nou als dat geen intressante dag was dan weet ik het niet meer. 2 overstroomde keukens, 2 overstroomde kelders,4 gesprongen leidignen,  een kapotte verwarming en een kapotte warm water heater..Is een beetje meer dan ik aan kan op 1 DAG....

Mijn motel gasten hebben weinig weet van mijn ellende vandaag en dat blijkt wel. Als ze dat wel zouden weten dan bleven ze vast uit mijn buurt.  Nummer 6 vind het nodig om ruzie te maken met elkaar. Nummer 7 denkt dat ze 2 weken voor de prijs van 1 krijgt en heeft besloten dat ze het apartement waar ze in zou gaan toch niet wil. KILL.. En ik wacht nu met smart op deze dame want die ontloopt mij al de hele week en ze moet betalen. Maar ik geef je op een briefje dat ze er vandoor wil..Ze heeft geen idee wat in wat voor "state of mind" ik op moment ben. Ik ben moe, heb pijn in mijn buik en een zere rug, ben nog steeds koud. Dus dat als ze er vandoor wil zonder te betalen dan is deze avond HET moment om dat te doen. Ze is op voor een onaangename verassing...

ENNN terwijl ik dit blog over lees om de schrijffouten wat te beperken..je geloofd het echt niet hoor. ik zweer het ik verzin het niet ter plekke..Ik hoor gedonder op het terein. En trooper is er inmiddles al. Kamer 6 was elkaar te lijf gegaan en hadden de troopers gebelt. Half zat en ruziend.. Dit gaat een lange nacht worden...

Reacties (4)

10 dagen gaan snel. Het is weer voorbij. Mijn family is inmiddels weer veilig in Nederland aangekomen.

Vorige week woensdag kwamen ze eindelijk om half 11 s'avonds aan. Na ee mega vertraging in Newark airport. 

Uiteraard was het weerzien geweldig. Wiebe en Carla had ik 4 maanden geleden nog gezien maar Petra en Willem had ik ruim 2 jaar niet gezien.

Donderdag gingn we richting Syracuse om Shirley te zien. We hebben samen met haar lunch gehad bij een Japans restaurant. Bij haar gierden de zenuwen inmiddels door de keel. Aleysha bleef bij Shirley om haar te helpen bij de voorbereidingen.

Vrijdag morgen belde ze me nog op. Er was wat mis gegaan in de reserveringen bij het motel. Het huilen stond haar na het lachen. Van die dingen die je als aanstaande bruid helemaal niet hebben kan.

Om 1 uur gingen wij met zij allen naar Syracuse.

Na ingechecked te hebben in het motel was het al snel tijd om naar de court house te gaan. Een vreselijk zenuwachtige Shirley uiteraard en Josh ook uiteraard. 

Toen uiteindelijk iedereen aangekomen was, was het dan zover en werd Shirley door haar vader naar het altaar geleid.

Na een korte ceremonie en uiteraard de gebruikelijke "yes I do" had ik ineens een getrouwde dochter. Slik..

Daarna terug naar het motel voor het diner. De M&M waren ook van de partij. Die konden uiteraard niet ontbreken.

Na het diner nog wat drinken en dan is het voorbij.

Zaterdag ochtend gingen we met zijn allen ontbijten. Wij (Wiebe, Carla, Petra, Willem, Jan en ik) GJ en vriendin en haar zoontje en Josh zijn ouders en broers en een paar vrienden.

Daarna zijn we terug gereden naar huis. De rest van de dag lekker thuis doorgebracht. Bij kletsen en oude herinneringen ophalen uit onze kindertijd.

Zondag gingen we naar Albany. Mijn tante en neef konden niet bij de bruiloft aanwezig zijn. Dus gingen we daar zondag heen om samen met hen diner te hebben bij Wold road diner in Albany.

Shirley kreeg een mooi kado van mijn tante en een envalop. Die pende ze pas toen mijn tante al weg gereden was. Het bedrag was echter nogal een de grote kant en wij vonden dat je dat niet kon afdoen met een bedank telefoontje en dus reden we nog "even" achter hen aan naar Castleton. Ze stond uiteraard even gek te kijken.

Maandag weinig gedaan, wat boodschappen en Wiebe was nogal gefasineed door die grote turkey's hier in de winkel. Dus besloten we dat we een 16 pound vogel mee namen om die later in de week te braden.

De rest van de week hebben we doorgebracht met coffee drinken, winkelen, koken en kou lijden.

Deze week hadden we last van een fijne artic blast. Wat temperaturen opleverde van pak hem beet -25C en soms zelfs gevoels temperaturen die daar ver onder lagen.

Nou zijn wij wel wat gewend maar als je net uit Nederland komt....Nu waren ze goed voorbereid door dikke jassen en snow boots bij zich te hebben, maar toch bleek het heeeeel erg koud.

Zo koud dat het water hier het niet meer zag zitten. Donderdag morgen wat het helemaal gebeurd. Alles kas bevroren en dan ook echt alles. Geen water in motel of huis, dus ook geen douche en ook de toilet doortrekken werd erg primitief. Lees creek water sjouwen. Willem is zijn roeping mis gelopen..

Vrijddag moest Aleysha naar school en wij gingen mee naar new hartford. Wij dachten dus daar lekker te kunnen douchen..Het bleef bij denken want ook hier was alles bevroren...

Mijn family is tot de conclusie gekomen dat het NY weer niet voor hen is in de winter. En dan viel de sneeuw nog mee..LOL...

Zaterdag morgen was het dus voorbij, na een laatste pot coffee was het afscheid nemen. Altijd zwaar klote maar ik moet blij zijn dat ze geweest zijn. Het is nu eenmaal niet anders..

Hier konden wij dus verder met ontdooien van de zooi. Dit heeft nog tot zondag middag geduurt. Ondanks 2 mega kersone blowers die onder de gebouwen stonden te blazen. Mijn huis heeft tot op dit moment alleen nog water boven en alleen nog koud. 

Vanmorgen begaf uiteraard ook de warm water heater van het motel het weer maar mijn handyman Cal kreeg het kreng weer aan het branden. 

Deze week kwam ook eindelijk een datum voor de closing. Februari 15 is de overdracht. Haleluja...Ik ben zo over deze plek. 

Aleysha moet sinds vandaag elke dag naar school. ik kon vandaag neit mee door de water problemen, dus moest ze zelf rijden. Hij is fijn. In de loop van de dag kregen we ijzel..Gut ik was zo blij dat het kind thuis was...

Dit weekend ga ik dus mijn meubels verhuizen. Nog 18 dagen...

 

Ik heb wat ruzie met de computer maar morgen hebben jullie de foto's. 

Reacties (3)

Jonge wat duurt wachten toch lang. Ik heb vannacht ook weinig geslapen. Kon gewoon niet slapen van de opwinding.

De familie is inmiddels op Amerikaans grondgebied. Ze zijn begin van de middag geland in Newark NJ. Ze hadden een overstap en zouden om 4.18 pm doorvliegen naar Albany. Het is nu bijna half 6 en het vliegtuig staat nu geplant voor 6.50. Een flinke vertraging dus. Geen idee of het door de sneeuw komt, zal vast wel.

Alle sneeuw was inmiddels verdwenen op de bij elkaar geschoven bergen na dan. Maar vanmorgen viel er weer een 10 cm. De wegen zijn inmiddels weer keurig schoon.

Nu is het dus ongeduldig wachten. De planning was dat ze om 8 uur hier konden zijn maar ze landen nu pas rond 8 uur in ALbany.. Heel frustreren als je weet dat ze zo dicht bij zijn...

Inmiddels zijn Aleysha en ik weer naar de jurken winkel geweest. De jurk van Aleysha ios binnen. Er moesten ook nog schoenen komen. Ook dat is geregeld. Je kent het wel, van die "breekjenekvoorzichtig" schoenen. Echt mijn favoriet.. Ook panties zijn binnen.

Dus het feest kan beginnen.

Morgen eerst naar Syracuse want Shirley moet morgen vroeg werken en kan hier dus vanavond niet bij zijn om iedereen te begroeten. Ze moet om 5 uur op. De dames moeten nagels doen en haar uitprobeer kapsel en ik weet niet allemaal wat meer.

Inmiddels begin ik ook de zenuwe te krijgen. Gaat echt gebeuren. Mijn kleine 4 pond baby meisje gaat trouwen. Waar is de tijd gebleven... Het leek vorige week dat ik dat kleine hoopje in een couveuse zag liggen.

Nu dus maar even tv kijken en computeren om de tijd te doden.. En dat die vlieger nu maar snel de lucht in gaat....

Reacties (5)

Ik heb mij laten wijsmaken dat hier de moeder van bruid en bruidegom een jurk behoren te dragen. Nou draag ik veel dingen maar jurken zijn daar beslist geen van. Zeg maar gerust dat buiten een flodder zomer jurkje, ik geen jurken bezit.

Nou heb ik het uitgesteld tot het laatst en daar ben ik erg goed in, maar ja, minder dan een week en dan word ik dus wel geacht in een jurk te verschijnen. 

Dus vandaag mijn favoriete bezigheid, winkelen voor kleding..Ik denk dat ik een soort vrouwelijk gene mis. Ik heb namelijk een grondige hekel aan winkelen. 

De mall In New Hartford beidt veel onder 1 dak.  Dus sjokken Aleysha, Shirley en ik van winkel naar winkel. 

Na een paar uur heb ik de volgende conclusie getrokken. Ze hebben hier jurken voor de groep onder 20 en maatje 4, en voor de groep 67+ ook maatje 4.

Ik voel mij in beide groepen niet echt thuis en maatje 4 gaat het ook niet worden. De laatste 4 maanden van niet werken, bankhangen, semi ziek zijn en heel de dag de koelkast als mijn beste vriend, hebben tot gevolg gehad dat ik een beetje zeg maar "winterlaagje tegen de kou" heb aangelegd. Zeg maar in de orde van zo'n plus minus 15 pound. 

Gevolg, ik moet aan een maatje 10 minimaal. Wat is dat in Nederland, maatje 40 of ben ik nu echt in een ontkenningsfase? Nog geen man over boord hoor. Als ik hier rond kijk en met name mijn leeftijdsgroep dan behoor ik nog steeds tot de slanke typjes..

We laten de mall even voor wat het is en gaan het professioneel aanpakken. Naar de bruidswinkel. Daar hebben ze namelijk ook een "moedervandebruid" afdeling. Laat ik nou in de veronderstelling zijn dat de meeste moeder van bruiden hier vrij jong zijn, maar het assortiment jurken is werkelijk om te janken. Keus zat hoor...Maarre de stijl he...Voor de meeste jurken zo ik me op zijn 60ste nog te jong voelen.

Ook heeft men een afdeling, bruidsmeisjes jurken. net zoiets als de moedervandebruid afdeling maar dan ietsje moderner. MAAR  blijkbaar kan je die alleen dragen als je hoogstens maatje 6 hebt en minimaal 1 meter 75 bent. Met 1 meter 55 hangt niet alleen de jurk 20 cm over de vloer, maar het middels stuk hangt bij mij op mijn kont. Nou ja als het al om mijn kont heen past uiteraard. De zeeeer schaarse maatje 10 waar de rits van dicht kon waren leuk maar mijn enigzinds minder fraaie buikfiguurtje kwam er wat minder in uit zeg maar..Of de bandjes vielen van mijn schouders of mijn voor front had dermate inkijk dat ik er nog niet mee naar het strand zou durven. 

Tjonge jonge zeg.. Ik ben geen jurken mens. Het zit gewoon niet.. Om nog maar te zwijgen van de prijskaartjes.. Pff er waren jurken bij die met gemak het dubbele zijn van Shirley's trouwjurk..

Nou na deze zeer teleurstellende ervaring toch maar weer naar de mall..We sjokken " vrolijk" verder. Winkel in winkel uit.. Uiteindelijk heb ik bij macy's een jurk gevonden die me enig sinds aan staat. Ben der nog niet echt over eens maar ik heb hem toch maar gekocht. Een jurk die mij past is blijkbaar zeer schaars en een jurk waar ik uberhaupt in lopen wil, al helemaal..

Gelukkig was het weer vandaag uitermate geschikt om je buiten te vertonen. Vorige week vroor je bijna vast aan de grond als je langer dan 10 seconde op dezelfde plek bleef staan, nu hadden we een warmte record. Ja je leest het goed. Niks winter jas, maar je kon zonder spijt te krijgen best een t-shirt aan. het was namelijk 14 graden. Dat voelt na vorige week als een ware hitte golf. 

Gevolg is wel dat de sneeuw in rap tempo verdwijnt. 2 dagen regen heeft ook lekker geholpen. De enige sneeuw die we nog over hebben is de bij elkaar geschoven bergen op parkeerplaatsen. Ik denk dat mijn Nederlandse gasten nu heel erg teleur gesteld zullen zijn. Maar ach... er kan in 2 weken nog veel gebeuren. Ze zullen nu in elk geval geen last hebben van sneeuw vertraging woensdag. Het ziet er naar uit dat we pas donderdag weer wat sneeuw krijgen.

Als ze nu ook geen last hebben van ziek wordende piloten dan komt het helemaal goed. 

Reacties (12)

Mijn vader was een no nonsence man. Ouderwets en niet gemakkelijk in de omgang. Bijzonder eigenwijs kon hij zijn. Zijn wil was wet.

Als ik er nu achter af op terug kijk dan lijk ik meer op hem dan ik ooit gedacht had. Hij was beslist geen slechte vader hoor. Ik was zijn kleine meisje. Mijn vader was boer in hart en nieren. Van huis uit meegekregen. Mijn opa en oma hadden een boerderij en ook mij vader heeft altijd een boeren bedrijf gehad.

Mijn vader was als kind al geen lievertje. Hij heeft mijn opa en oma beslist menig grijze haren bezorgt. Hij kwam vrij regelmatig in de problemen, maar gelukkig had hij 3 boers en een zus die hem met grote regelmaat uit de sores wisten te helpen.

Als klein meisje ging ik altijd met hem mee. Hij ging veel op pad om "beesten" te kopen en langs bij collega boeren in de weide omtrek. Iedereen kende mijn vader. En ook ik werd altijd  gezien als de "dirn van Hemke" zoals ze mijn vader altijd noemde. Hij heette herman maar nooit noemde iemand hem zo. Iedereen noemde hem Hemke. Ik was er maar wat trots op. Als ik als kind bij hem op de tractor zat dan voelde ik mij een princes.

Zijn grote liefde waren varkens. Hij fokte daar ook vele jaren mee. Maar hij had ook al het andere vee wat op een boerderij voorkomt. Zolang er maar iets mee te verdienen viel. Of het nu koeien waren, of konijnen, schapen, geiten, you name it en we hadden het.

Hij hield niet van honden, maar op een boerderij was een waakhond toch best handig. Daar had hij een oplossing voor. Kokkie de gans. Beest was genemer dan gemeen, met name hield kokkie niet van mannen. Toen ik verkering kreeg met Gert-Jan en hij een kilometer was ons huis de brommer van Gert-Jan hoorde aan komen, stond kokkie hem al bij het hek op te wachten. Briezend en klaar voor de aanval. Kokkie had het ook niet op mijn vader, maar na een paar keer in aanraking te zijn gekomen met een rond vliegende klomp, besloot kokkie dat ie met mijn vader dan toch maar een wapen stil stand moest invoeren.

School vond mijn vader maar matig belangrijk en zeker voor een meisje. Als er een varken moest bevallen dan moch ik vaak thuis blijven. Ook als er s'nachts vakens geladen moesten worden was ik erbij. Ik heb het leven op een boerderij altijd heerlijk gevonden.

Maar er zelf ooit 1 hebben daar heb ik altijd voor bedankt. Ik zag maar al te goed dat het kei hard werken was, dag en nacht. Melken s'morgen om 4 uur met de hand uiteraard, is best leuk maar niet 7 dagen per week, 365 dagen per jaar.

Op vakantie gingen we nooit. Mijn moeder nam mij 1 week per jaar mee naar mijn oma in Leiden. Dat was vakantie. Mijn vader kon het nooit over zijn hart verkrijgen om een dag weg te gaan. Hij kon die beesten boel toch niet alleen laten...

Toen ik 7 jaar was gingen mijn moeder en ik ook die zomer naar mijn oma voor een week op zondag. Mijn vader bleef alleen thuis. Hij had mot met de buren en mijn opa maakte zich nogal zorgen. De maandag besloot mijn opa de fiets te pakken en van Lienden naar Maurik te fietsen. Hij fietste wel vaker naar ons. Hij was toen 83 jaar. Mijn vader was in Lienden een stucadoors klus aan het doen. Hij was namelijk ook stucadoor. Hij besloot na het werk het veld naar huis te rijden en niet over de provinciale weg.

Deze beslissing zal hem altijd zijn bij gebleven. Halverwege Lienden en Maurik stond er iemand langs de kant. Mijn vader stopte om te vragen wat er aan de hand was. Er lag een dode man langs de weg. Iemand was al naar het dichtsbijzijnde huis gereden om de politie te bellen. Mijn vader kende iedereen en hij stapte uit en ging kijken. Tot zijn grote schrik vond hij daar zijn eigen vader. Mijn opa had tijdens het fietsen een hartstilstand gehad en was daar met fiets en al gevallen. Nog nooit had ik mijn vader zien huilen tot die avond. Wij werden door een neef opgehaald uit Leiden. Toen snapte ik het allemaal nog niet zo maar later besefte ik pas wat een schok dat moet zijn geweest voor mijn vader. Je eigen vader dood langs de weg vinden

Hij zou ook graag gezien hebben dat ik wel in het boeren vak wilde en het liefst een boer zou trouwen. Helaas koos ik niet voor een boer en alleen al daarom was Gert-jan nooit zijn favoriete keuze. Hij vond Gert-jan geen man voor mij, niet alleen omdat ie geen boer was maar hij mocht hem gewoon niet. Na wat strubbelingen gooide hij GJ zelf het huis uit maar Peet gaf niet op. Ik herinner mij nog heel goed zijn boze woorden. Je doet maar wat je niet laten kunt maar eens zal je aan mij terug denken. Nu 25 jaar later moet ik daar inderdaad aan terug denken.

Mijn vader heeft zijn hele leven kei hard gewerkt. Zijn eigen bedrijf en daarnaast ook nog als stucadoor klussen. Hij was daar vrij goed in en had er ook veel werk mee. Maar daardoor werkte hij wel dag en nacht.

Hij had ook droge nuchtere humor. Maar als je hem kwaad maakte dan was je aan het verkeerde adres. Ik herinner mij een keer dat hij bij iemand een klus gedaan had. Een week had hij gestucadoort bij iemand. Maar toen het op betalen aan kwam bleek de man geen geld te hebben. Mijn vader werd zo kwaad dat hij een moker hamer nam en met die moker zijn werk weer net zo hard van de muur sloeg. Maar de man betaalde wel, maar het leverde hem een nachtje cel op.

Als kind zag ik erg tegen mijn vader op. Hij was een kleurrijk figuur. Beroemd maar zeker ook berucht. Op een avond reed hij een complete lantaarn paal uit de grond. Een collega boer die net een halve km verder woonde trok de auto uit de greppel met zijn tractor. De volgende dag stond uiteraard de politie op de stoep. De oranje verf aan de paal en men wist gelijk wie men hebben moest.

Na ruim 20 jaar gingen mijn ouders uit elkaar.  Ik was toen ruim 18. De boerderij in Ingen was verkocht. Hij was toen al 60 inmiddels. Hij kon ook niet meer zo hard werken als een boerderij dat wenste. Hij had inmiddels een pacemaker al jaren. Maar hij ging elke dag naar een college boer om te helpen. Hij kon het niet laten.

Mijn vader liep op klompen, heel zijn leven. Hij had 1 paar schoenen, die hij alleen droeg als hij ergens "netjes" heen moest. Waar hij dan ook een enorme hekel aan had. Hij droeg ook alijtd een zogemaan "pino petje" ik weet niet of je begrijpt wat ik bedoel maar ik ken er geen ander woord voor. Zo'n blauw boeren petje.

Als klein meisje kocht hij op ene dag een berggeitje voor mij. Ik was helaam gek met dat beest. ik ging er zelfs mee wandelen. Had een honden riem voor hem en dan liep ik een rondje door het dorp of naar het huis van mijn vriendin. Het dier had ik de naam Alaska gegeven. Vraag mij niet waarom want ik had geen idee dat Alaska een Amerikaanse staat was. Ik zal het wel ergens gehoort hebben. Ik heb het dier ruim 10 jaar gehad.

Nu 10 jaar geleden deze week op een vrijdag avond was hij thuis gekomen. Hij ging op de bank tv liggen kijken. De opvolgende zondag vond men hem. Hij is waarschijnlijk in zijn slaap overleden.

Uiteraard zou mijn vader mijn vader niet zijn als hij zelf na zijn overlijden nog voor opschudding kon zorgen. 1 dag voor de begravenis was ik in zijn huis bezig met opruimen. Er kwam een bankafschrift en daarop stond dat er op zondag geld van de bank was gehaald met zijn pin pas. Bij navraag bij de bank deed men het af als een foutje van het tijd stip. Maar ik kon nergens zijn pin pas vinden en ging naar de politie. Omdat mijn vader bekend stond vaak grote bedragen cash geld in huis te hebben en het feit dat er inderdaad op zondag door een onbekende geld was gepint met zijn pinpas, kwam ineens zijn overlijden in een ander dag licht te staan. De polite had de camera beelden bekeken. iets wat de bank mij weigerde te doen. Zijn lichaam werd in beslag genomen omdat nu de twijfel was gerezen of hij wel een natuurlijke dood was gestorven. En niet het slachtoffer was geworden van een roof.

De begravenis werd uitgesteld en sectie werd verricht. Gelukkig bewees dit dat hij inderdaad gewoon een natuurlijke dood was gestorven. Hij had een hart infarct gehad. Inmiddels was de politie achter de identiteit van de man gekomendie geld gepint had. Het bleek een vriend van mijn vader te zijn. Zijn Tv was op donderdag stuk gegaan en hij durfde niet helemaal naar Tiel te rijden om een andere te halen. Dus had die man een Tv voor hem gehaald en mijn vader had hem zijn pinpas gegeven om het geld van de Tv van de bank te halen. Hij deed dit niet direct maar 2 dagen later op zondag ochtend niet wetende dat mijn vader toen al overleden was.

Je kan je voorstellen wat een opschudding dit hele gebeuren was. Maar het was wel weer typische iets voor mijn pa.

Terug kijkend op mij jeugd heb ik het erg goed gehad. Mijn pa was wie hij was. Hij deed wat hij wilde doen. Hij zei altijd: doe wat je hart je ingeeft, spijt is voor de domme. En trek je van niemand iets aan. Vaak als ik een lastige beslissing moet nemen dan denk ik daar aan. En het heeft me menig maal tot een besluit gebracht.

Hij heeft in zijn leven veel dingen gedaan die God verboden heeft, maar hij was mijn pa. Ik botste in mijn tiener jaren veel met hem, nu realiseer ik mij dat het voornamelijk kwam omdat we zo op elkaar lijken. Ik heb niet alleen zijn uiterlijk ge-erft maar zeker ook zijn Timmer karakter. Ondanks dat we het vaak oneens waren had hij altijd het goede met mij voor. Al zag ik dat toen vaak niet.

Ik moest vandaag zo aan hem denken. Mijn meisje gaat trouwen en beide mijn ouders maken dit niet mee. Zo jammer. Maar ik weet dat hij bere trots zou zijn op Shirley.

Reacties (12)

Zoals de laatste weken elke dag, gaan we ook zaterdag weer naar NH. Jan is vrij in de weekende en we gaan met 2 auto's. Beide auto's laden we vol met spullen.. WAAROM heb een mens zoveel spullen...?

Afijn we werken de hele zaterdag. Ik voornamelijk schilderen met Aleysha en Jan is in de repair werkje. Kapot stop contact, handvaten van de kastjes en laatjes weer er op zetten na het schilderen. Handdoeken rek ophangen in de badkamer etc.

Tegen 5 uur gaan we even wat eten bij het Chinese restaurant. Wat een zaligheid is dat toch on zo;n beetje elk restaurant en winkel binnen een straal van 3 mile te hebben. Daarna gaan we naar New Berlin naar een auction. We rijden op route 8, dat is een lange highway door de middle of nowhere. Geen straat verlichting en veel heuvels en bebossing.

Jan rijdt een stukje voor ons. Op een gegeven moment staat er een auto langs de kant Als we voor bij rijden zeggen Aleysha en ik geljk tegen elkaar. Was dat Jan..?

Nog voor ik hem kan bellen, belt hij ons al. Hij heeft zojuist een deer aangereden. We draaien om en rijden terug. Jan heeft zijn auto langs de kant staan. Arme hert ligt ee stukje verder langs de kant. Arme beest leeft nog. Hij beweegt echter totaal niet als je dicht bij hem komt. Normaal zouden ze met de poten gaan trappelen omdat ze weg willen komen. Herten zijn nogal bang uit gevallen. Maar deze blijft liggen en zijn poten bewegen totaal niet. Hij briest alleen maar. En bloed stroomt uit zijn bek. Grote kans dat hij zijn nek gebroken heeft.

Tja je kan dat arme beesd ook neit zo laten liggen lijden. Jan belt 911 om het ongeluk te melden. En hij wil uiteraard een reportje voor de verzekering. En er moet wat met dat beesd gebeuren.

Jan is behoorlijk geschrokken. Hij vertelt dat het eerste deer dat over stak voor zijn voorganger door hen gezien werd. Ze gingen beide in de remmen. Deer nummer 1 steekt ongedeerd over. Als hij de weg over is rijdt de voorganger voorbij en mits Jan zijn rem los laat komt nummer 2 de weg op rennen. Jan reed op dat moment maar 30 doordat ze net hadden geremt door deer nummer 1. Deze kan Jan dus met geen mogelijkheid ontwijken. Voor hij het weet klapt het deer op zijn auto.

Dit deer was niet eens zo groot maar de schade aan de auto is aanzienlijk. Jan heeft hem net aan zijn rechter voorkant op de hoek geraakt. Zijn bumber ligt verspreid over de weg, lampen gebroken, zij spatbord gedeukt, moterkap gedeukt. Hij is fijn.

Nog een geluk dat hij niet hard reed. de speed limit daar is 55 mile per hour. Als je zo;n beesd met die snelheid raakt en hij vliegt over de auto heen ben je verder van huis. Dit is Jan namelijk 2 jaar geleden al eens over komen. Toen vloog het beesd wel volledig over zijn auto heen. Met alle schade van dien. Ruiten er uit en dak ook nog in de kreukels. Je begrijpt dat Jan op moment erg gecharmeerd is van herten. 2x een hert op je auto in 2 jaar. Geweldig!

De troopers komen en verlossen het deer uit zijn lijden. Ze maken een rapportje voor hem en dan kan hij weer verder. De auto is nog wel rijdbaar na wat trekken aan bumber etc zodat het niet tegen het wiel schaaft.

Zondag bij dag licht is het nog erger dan we in donker konden zien. Jan is bang dat zijn auto total loss verklaart zal worden. Daar had ie nou even helemaal geen zin in. Hij heeft erg schik met zijn Honda accoord. Hij is wel all risk verzekerd maar bij een total loss krijgt hij de waarde van de auto en wil je een andere kopen dan moet er vaak toch weer een berg geld bij.

Vandaag moest hij de auto bij een garage brengen voor een estimate van de verzekering. Rond 12 uur belt hij me op. De auto is niet total loss. Maar dan ook NET niet. De waarde van de auto is ongeveer 500 meer dan de schade...de verzekerigs man overhandigd hem gelijk een check voor de schade en dus kan hij hem nu laten maken.

Aleysha is inmiddels op haar nieuwe school begonnen. Sinds vrijdag is zit ze dus op de New Hartford highschool. De komende weken hoeft ze alleen maar s'middags naar school. deze school werkt namelijk in semesters en het nieuwe semester begind eind Januari. Omdat het totaal gee zin heeft om Aleysha in de ochtend vakken te zetten, gaat ze dus alleen s'middags naar school tot einde van de maand. Ik vind het niet erg want dan hoef ik in elk geval niet voor dag en dow naar NH te rijden.

 

Reacties (2)

Het sneeuw nog steeds. Geen hoeveelheden die van enige betekenis zijn. maar elke dag sneeuwt het wel een beetje. Een cm per dag of zo. net genoed om de wegen slipperig te maken als ik naar huis wil.

Door een fijn artic front voelen we ons hier een beetje ijsbeer. De temperatuur was vanmorgen -8F. Klinkt misschien in Nederlandse oren niet zo erg. Maar als je bedenkt dat dit -22 C is..Tja dat verandert een beetje Het is gewoon ijsberen koud. Met die kou komen ook de bevriezingsproblemen.. Thank you Cal, die afgelopen maanden alle motel gebouwen heeft afgelopen en zo'n beetje elk gat dat ie kon vinden heeft dicht gepropt.Tot zo ver geen bevriezingsproblemen in het motel. Onder de motel gebouwen is ook veel isolatie weggespoelt met de flood.

In mijn keuken het zelfde laken een pak. Ondanks dat Cal de buten muur waar mijn keuken kraan tegen aan zit heeft vol gepropt met isolatie en alle pijpen in de keuken heeft geisoleerd, helaas toch mijn kraan weer bevroren. Maar gelukkig alleen het koude water..

Inmiddels al 2 dagen en Cal heeft al voor een week gevloekt om het los te krijgen maar helaas..En geloof mij, Cal kan vloeken, het verbaasd mij dat de pijpen er niet spontaan van open gaan.

Ik was ook niet de enige met bevriezings problemen. Gister belde een oude klant of hij onze kero heather/brander mocht lenen want al zijn pijpen waren bevroren. Helaas heb ik dat ding nog wel, maar die stond onder een motel gebouw en de flood heeft dit ding helaas vernield. Ook Jan had vandaag al zijn pijpen bevroren.

Shirley was haar geboorte acte kwijt..ja een nieuwe. Dan moet je de gemeente bellen..Ja hoor geen probleem, we kunnen die opsturen, kost 11,85 euro..Ok kan ik dat met een credit or debit card (pinpas) betalen..Oh nee, dat kan alleen met een Nederlandse pin pas en aan de bali.. Sure ik kom gewoon efffe langs de bali, geen probleem....DUUUU...We leven in 2013 en dan kan de gemeente Wageningen geen betaling van een credit card accepteren over de telefoon...

Maar ze had wel een oplossing. Dit was een ambtenaar die nadenken kon..Er kon wel iemand in nederland voor mij betalen..Ahha nou komen we ergens. Ik moest een scan van mijn en Shirley's paspoort @mailen en een adres waar men de accept giro naar toen kon sturen en dan kwam het helemaal goed..

Nou snel even Wiebe gebelt..Of ik zijn adres mocht en hij voor mij 11,85 wil betalen + portokosten uiteraard...Ik heb in de mail ook maar zijn telefoon nummer erbij gegeven zodat ze hem ook kunnen bellen mochten ze nog meer info willen. Mijn telefoon nummer staat er ook in maar een belasting ambtenaar lukt het ook niet om naar de USA te bellen. just in case dus...

Intussen gaat het geregel van de verkoop gewoon door. Maar gunst wat duurt dat allemaal lang. Maar het einde is in zicht volgens mijn advocaat..Hij ging voor jan 18 ..Haha nou dat dacht ik nou effe niet. Ik wil overdragen elke dag, maar niet de 18de..helaas..dan gaat mijn baby trouwen..

Dat is trouwens over 2 weken morgen..OH MY GOD..Mijn kleine meisje gaat trouwen...dat betekend ook dat over 12 dagen mijn familie hier arriveerd...

Wiebe en Carla maar ook Wiebe's zus Petra en haar man Willem komen speciaal voor de trouwerij over uit Nederland...Ze zijn al volop in de voorbereiding. (lees nieuwe winterjassen etc aanschaffen) Via FB houd ik ze uiteraard met veel liefde op de hoogte van onze noordpool temperaturen en sneeuw hoeveelheden..

Ik kan niet wachten tot ze er zijn...Wij vinden het helemaal super de super dat ze speciaal hiervoor helemaal uit Nederland komen. Ik bedoel je praat over tickets, vrij nemen van werk wat voor Willem een bijna onmogelijke opgaaf was. Ik heb SUPER familie dat is 1 ding wat zeker is...

In New Hartford vorderd het gestaag. De keuken is niet meer rood, de woonkamer is klaar, Aleysha's kamer is klaar. Morgen de keuken schoonmaken, dan nog de eetkamer, die is oranje..ook niet mijn stijl.

Het fornuis wat er staat werkte helaas niet meer en ik mocht dus van mijn huisbaas een nieuwe gaan kopen (op zijn kosten uiteraard) die men maandag komt brengen.

Dan schoonmaken, want tja de Amerikaanse schoonmaak is uiteraaard ook hier van lek me vestje..

Aleysha gaat morgen voor het eerst naar school in New hartford. De afgelopen dagen daarvoor al het papier werk geregeld. Ze zijn hier ook dol op papierwerk. Ben benieuwd wat ze er van vind..

Reacties (4)

Het moet niet gekker worden. Sinds kort hebben winter stormen hier ook een naam. Net zoals hurricanes. Afgelopen woensdag was ik net voor de (voor mij onverwachte) storm thuis en maar goed ook. Kreng dumpte een 30 cm sneeuw hier. Bij Shirley zelfs een kleine halve meter. Donderdag tegen de middag waren de wegen weer schoon maar dan begint het uitgraven.

Mijn snow blower besloot dat hij er geen trek in had. Klere ding! Heb gelijk schoon genoeg va het kreng. Een motel bewoner kende iemand die van die dingen opknapt en repareerd en die kwam vandaag langs. Dus ik heb hem de snow blower verkocht.

Dan moest ik toch iemand zien te vinden die mijn parking lot schoon kwam vegen. Met veel pijn en moeite (lees scheppen en graven), kon ik er zelf uit komen maar het was een bende. Donderdag zou de achterbuurman komen schuiven. Ik ga accoord met zijn prijs en ik beloof hem langs te komen om te betalen zodra ik die avond thuis kwam.

Ik kom om 8 uur die avond thuis en ... niemand geweest om te schuiven. Potsie..Volgens het nieuws donderdag krijgen we vrijdag weer iets sneeuw..haha nou dat "iets" werd wederom een berg. Het was winterstrom Freyr. Hoe verzin je zo'n naam..?

Er kwam nog een 15 cm bij. Inmiddels had ik iemand anders gevonden en die kwam wel de afspraak na en heeft mijn terrein netjes geschoven. Het sneeuwde toen nog steeds dus er ligt inmiddels alweer een leuk laagje maar gelukkig niet genoeg om te schuiven.

Inmiddels hebben we dus al meer sneeuw gehad dan heel vorig jaar. ook vandaag kwamen de dwarrelende vlokjes weer vrolijk naar beneden. Er kwam gelukkig maar een 3 cm bij vandaag.

Naar New hartford was gister dus geen optie. De schuivers hadden grote moeite om de wegen begaanbaar te krijgen en houden. Maar gelukkig kon je vandaag weer overal goed rijden. Ik heb de schuivers diverse malen lag horen komen vannacht. Ze draaien hier precies op de hoek ook altijd en die dingen maken nogal een herrie.

Vandaag hadden we eigenlijk best kunnen gaan naar New Hartford maar ik had er even gee zin in. Het sneeuwschuiven is niet zo goed voor mijn buik die nogsteeds gedeeltelijk open is. Dus besloot ik maar verstandig te zijn en gewoon thuis te blijven.

Morgen gaan we ook niet want morgen moeten we oliebollen bakken uiteraard. Vandaag dus maar even de boodschappen er voor gehaald.

Hopelijk lukt het fot's plaatsen vandaag wel...

 

Reacties (5)
Domeinregistratie en hosting via mijndomein.nl